Hydro Woman

پيرو سومين نمايشگاه هنر جديد (New Art) برنامه ی همايشی در سينما تک موزه هنرهای معاصر برگزار ميشود که اولين جلسه٬چهارشنبه (۹/۲/۱۳۸۳) اختصاص يافت به سخنرانی پيرامون "هنر جديد٬انگيزش ها و چالش ها"؛‌‌‌ دکتر سميع آذر - "هنر اجرا (Performance) با نگاهی به آثار ربکا هورن" ؛ دکتر ضيائی و براهيمی.

در پايان اين جلسه٬دکتر ضيائی ضمن پايان سخنرانی خود زنگوله زنان سن را ترک کرد و حضار (که اکثرا از دانشجويان و اساتيد دانشگاههای هنر بودند) در حال ترک صندلی های خود٬ناگهان با صدای کلارينت نوازنده ای که بين تماشاچيان نشسته بود٬غافلگير  شدند و سپس يک نوازنده ی دهل از انتهای سالن ضربه ای به صدا در آورد که با صدای گانگ از سويی ديگر همراه شد.نوازنده ی ديگری گيتار زنان از راهروی آمفی تئاتر به روی سن رفت و در گوشه ای گم شد.و اين روند ادامه پيدا کرد تا ۹ نوازنده از گوشه و کنار سالن پيدا شدند و آرام به روی سن رفتند و اين اجرا حدود ۱۲-۱۰ دقيقه به طول انجاميد و سازها که عبارت بودند از (کلارينت ٬تار٬بم تار٬پيانو٬فلوت٬گيتار٬ويلن سل٬دهل٬گانگ٬زنگوبه٬دايره زنگی و تنبور) در تمام طول اجرا توسط پرفورمترها در حرکت بودند و در پايان دکتر ضيائی باز زنگوله زنان روی سن رفت و پس از ترک سن توسط پرفورمتر ها٬ضمن تشکر از آنان نام Hydro Woman (هيدرو به معنای اژدها) را بر اين پرفورمانس نهاد.

شايد اين اولين اجرای عمومی پرفورمانس در ايران باشد که به همت پرفورمترهای موسيقی ٬موزه هنرهای معاصر٬دکتر ضيائی و سايرين اجرا شد.

... و در آخر اينکه هيچگاه در هيچ اجرايی مخاطبينی چنين هيجان زده نديده بودم٬مخصوصا از روبرو!

/ 1 نظر / 11 بازدید